Eerst was er angst; nu is hiv zijn kracht

0

Erik (27) woont in Utrecht en werkt in Amsterdam bij een marketingbedrijf. Nog maar pas geleden hoorde hij dat hij hiv heeft. In die korte tijd heeft hij het al aan een aantal mensen in zijn omgeving verteld; de reacties waren allemaal positief. “Hiv heeft eigenlijk geen invloed meer op mijn leven. Ik was al snel ondetecteerbaar en dat gaf me echt weer een positieve boost.”

“Ik was deze zomer op Gran Canaria. Ik had bijna nooit onbeschermde seks en liet me heel vaak testen. Toch deed ik het daar weer een keer zonder condoom. Al direct realiseerde ik me dat ik het beter niet had kunnen doen. Drie weken later werd ik heel ziek: hoge koorts, zweten, diarree… Ik had altijd enorme angst voor hiv en kende alle symptomen; ik kon ze nu allemaal afvinken. En inderdaad, de uitslag van de test was positief.”

In shock

Ondanks dat Erik vanwege zijn angst veel over hiv weet en ook een aantal mensen met hiv kent, raakt hij volledig in paniek. “Ik was met vrienden op het strand toen ik de uitslag te horen kreeg. Ik ben toen met een smoesje meteen naar huis gegaan; daar zou ik een vriend kunnen bellen die me zou kunnen helpen. Ik was in shock; op de fiets onderweg naar huis had ik ook nog een aanrijding.” Eenmaal thuis belt Erik meteen de bewuste vriend. “Die had me een aantal maanden eerder verteld dat hij leeft met hiv. Ik wist dus dat ik hem kon vertrouwen. Hij is meteen vanuit Nijmegen naar me toegekomen; dat was heel fijn.” De volgende dag al kan Erik in het ziekenhuis terecht en zo komt hij, zo’n 24 uur na de uitslag, thuis met zijn medicijnen. “Ik zag de eerste keer wel een beetje op tegen het nemen van die pillen. Ik vond ze namelijk best groot en was bang dat ik ze niet zou kunnen slikken. Maar iets in mijn hoofd zei me dat als ik ze niet zou slikken, ik op termijn dood zou gaan. Terwijl als ik ze wel zou nemen, ik over een maand of twee ondetecteerbaar zou zijn. Dat maakte het makkelijker om ze toch te slikken. Gelukkig heb ik na een maand andere, kleinere pillen gekregen. Die slik ik helemaal zonder problemen.”

Foto Elvin Boer

Beyoncé

Zo kort na de diagnose vliegen Eriks emoties alle kanten op. “Ik was altijd bang geweest voor hiv, en nu had ik het zelf. Soms was ik benauwd: zou ik ooit nog wel een vriend krijgen, wat zouden mijn ouders ervan vinden, wanneer moet ik het zeggen als ik ga daten? Maar soms ook bedacht ik me dat ik het vast en zeker met een reden had gekregen. Ik zou de Beyoncé onder de hiv-patiënten worden en ik zou er iets moois mee gaan doen. Maar als ik dan online zocht naar andere jongeren met hiv en die er niet leken te zijn, dan zakte me de moed weer in de schoenen.”

Ondanks dat vrienden het Erik afraden, is hij al vrij snel open over zijn hiv-status. “Het kostte me heel veel moeite om het níet te vertellen. Ik kon niet genieten van de sociale ontmoeting als ik het niet had verteld. En ik merkte dat als ik het verteld had en het goed had kunnen uitleggen, ik veel rustiger was en weer kon genieten van de ontmoeting. Ik zou er dus zelf mee zitten als ik het niet gelijk zou vertellen. En ik wilde er iets mee doen; dan moest ik toch eerst zorgen dat mijn vrienden het weten.”

Geen drama

De reacties die Erik krijgt, zijn eigenlijk allemaal positief. “Misschien komt dat wel omdat ik het altijd luchtig verpak; ik maak er geen drama van. Het is dan makkelijker om het te vertellen en de schok is niet zo groot. Ook leg ik altijd veel uit over hiv. Achteraf hoor ik dan dat de ander dat heel fijn vond en daardoor gerustgesteld was. Nadeel is wel dat als ik me dan rot voelde of zorgen maakte, mijn vrienden dat eigenlijk niet goed begrepen. Ik heb nu een paar vrienden gevraagd of ik hen een appje mag sturen als ik er even doorheen zit. Om erover te kunnen praten. Maar vaak voel ik me al beter als ik zo’n appje heb verstuurd.”

Want zo luchtig is het leven met hiv in het begin voor Erik zeker niet: “Ik voelde me vies en vond mezelf een tikkende tijdbom. Ik durfde ook met niemand naar bed toen. Van binnen gebeurde er heel veel. Natuurlijk vond ik de ziekte vervelend, en wilde ik er graag over praten met mijn vrienden, maar ik wilde ook niet dat ze zich zorgen zouden gaan maken. Ik wilde niet dat het invloed zou hebben op de vriendschap – ik wilde niet de dramatische ‘Erik met hiv’ worden: ik wilde gewoon Erik blijven. En dat is nu wel gelukt eigenlijk. Ik kan af en toe wat kwijt over hiv of als ik bijvoorbeeld naar het ziekenhuis ben geweest. Maar we hebben het ook weer over gewone dingen.”

Foto Elvin Boer

Vlogs

Na een aantal maanden is de rust in Eriks leven teruggekeerd. “Hiv heeft eigenlijk geen invloed meer op mijn leven. Ik vergeet mijn pillen nooit en heb geen last van bijwerkingen. Ik voel me ook niet meer vies. Ik was al snel ondetecteerbaar en dat gaf me echt weer een positieve boost. Ik heb dus ook weer gewoon seks. En ja, natuurlijk voel ik me soms wel k** over hiv, maar je kunt je ook k** voelen over een puist.”

Had hij eerst angst voor hiv, nu maakt hij van hiv zijn kracht en wil hij wat doen voor anderen met hiv. “Toen ik zelf die eerste dag in het ziekenhuis was, voelde ik me heel alleen. Ik bladerde toen door een exemplaar van hello gorgeous en zag er twee vrienden in staan van wie ik niet wist dat ze ook hiv hebben. Ik vond dat heel mooi, en vooral fijn ook. Ik voelde me verbonden met hen en wist dat ik bij hen terecht zou kunnen met mijn verhaal. Als ik eraan terugdenk, ontroert het me weer. Door mijn verhaal te delen, hoop ik ook iemand te kunnen helpen, iemand die nog een stap moet maken.” Als ambassadeur van de Stichting Be Pride, de allround gender community van Nederland, wil Erik al vloggend zijn ervaringen met leven met hiv delen. “Vlogs maken over bijvoorbeeld een ziekenhuisbezoek of een bloedafname.” Voor jongeren die net hun diagnose hebben gekregen, heeft Erik wel een tip. “Natuurlijk mag je verdrietig zijn, maar win zo snel mogelijk informatie in en blijf er niet alleen mee rondlopen. Zoek een buddy. Het heeft mij heel goed gedaan om het gelijk te vertellen aan mijn vrienden. Ik weet hoe ellendig en alleen je je kunt voelen in het begin. Verzamel een clubje mensen om je heen, zodat je erover kunt praten als je daar behoefte aan hebt. En geef nooit jezelf de schuld. Wees niet boos. Daar help je jezelf niet mee.”

Dit interview wil Erik gebruiken om nóg een grote stap te zetten. “Mijn ouders en broers en zussen weten het nog niet. Ik wil het ze vertellen en ze dan dit exemplaar van hello gorgeous geven, zodat ze mijn verhaal en de verhalen van anderen over leven met hiv kunnen lezen. Mijn ouders kennen de schrikbeelden uit de jaren tachtig maar al te goed, en ik heb een heel ander leven dan mijn broers en zussen. Ik vind het heel spannend hoe ze zullen reageren.”

Dit artikel verscheen eerder in hello gorgeous #29.

Tekst Wim Don Fotografie Elvin Boer

Leave A Reply

Modellen gezocht hello gorgeous

hello gorgeous, schrijf je nu in!

En ontvangt 1-3 keer per maand onze nieuwsbrief met nieuws en leuke acties. 
Bij het inschrijven voor onze nieuwsbrief geef je toestemming je e-mailadres te verwerken op de manier zoals omschreven in het privacybeleid van Stichting hello gorgeous.


Hartelijk dank!

Share This